Rules And Regulations!

Wala masyadong entertainment sa last blog ko. Medyo nawala na kasi ako sa mood noon. So try ko ngayon. O game, let's get started!

Toink!
.
.
.
Aray!
Sapul! May nabiktima na naman ng mahiwagang english block. Sapul sa face! Yehey! Aksyon na naman to!
So, hindi ko alam kung sino ang nagpauso ng english block. Isa siyang box na kasing size ng pinakamaliit na karton na lalagyan ng toothpaste, may kulay blue na balot, at may nakalagay na "ENGLISH BLOCK". Yan yung bagay na maituturing na number one liability ng may hawak sa kanya. Para siyang sumpa na hindi magagamot ng halik ng prince charming mo.

To know more about the great english block, read the rules and regulations stated below.
1. Speak in english.
2. Don't you dare to speak in tagalog or in Filipino.
3. It is your prime duty to look for another person who violated the first two "laws" stated above to pass on the english block.
4. Payments for the english block will be given by the last person who holds the block after the class and shall be paid to the treasurer.
5. Don't think about giving bribes to your classmates. (It is more expensive than paying for the block. It's worth 5php only.)
6. Don't lose the block or you'll have to make another one better than the first one. (I suggest adding some ruffles to make it easier to see when it has been thrown to you. lol)
7. No promissory notes are allowed for the payment.
8. The money accumulated will be added to the class fund. (Hindi ako naniniwala dito. Feeling ko may mga corrupt sa klase namin.)

Ayan! Kung sino mga nakakaalam at mga nakakaranas pa na magkaroon ng english block sa klase, pakishare sa akin kung may mga nakalimutan pa akong rules at kung may mga bagong updates sa inyo. Salamat.

Sa klase namin active na active ang english block. Umaga pa lang e may nakahawak na sa block na parang untouchable. 'Wag kang lalapit sa kanya dahil ahas yan. Hihintayin ka lang niya na magtagalog tapos ibabato sa mukha mo yung block. Tapos ayun. Ikaw na ang "block holder". Yun yung title na hawak mo. Astig di ba? At least hindi ka tinatawag na preso. XD

Sa ibang classrooms mga diplomat ang mga tao. Kapag may block holder at may nahuli siya, iaabot lang niya yun at sasabihin na "Hey -toot-! You're the block holder!". Sa amin hindi ganun. War kung war. Hindi na mukhang block yung amin. Mukha na siyang bomb. Kasi binabato yun. Anghel ka sa klase kung iaabot mo lang yun. Kasi walang thrill. At madalas pa nyan e hindi mo agad mapapasuko yung mga kaklase mo. Kailangan niyo pang magharap sa korte bago siya umamin na nagsalita siya ng tagalog. Yung iba naman tinatanggap yung block. Pero pag bayaran na, hindi na nila tanggap. Kaya napupuno yung listahan ng treasurer namin at kilala na niya yung mga estapador. Si Rae at si Farrell. (Ayan! Sikat na kayo mga dude! Sikat na estapador!)

Lahat yan e nangyari noong high school ako. Pero noong elementary pa man e may mga ganyang modus. Aalis si ma'am tapos si teacher's pet number 1 ang hahalili bilang tagalista. Ano ang mga nililista niya? Here's the list.

Noisy - Eto yung mga taong hindi malikot ang katawan pero madulas ang bibig. Para hindi ka mahuli, ang kausapin mo e yung tagalista. Legal yun.
Standing - Eto yung mga taong may bulate sa pwet. Hindi mapakali kaya tayo ng tayo. Legal na dahilan para tumayo? CR.
Not Sitting Properly - Iniwan tayo ni ma'am ng nakaproper posture so dapat pag balik niya e ganun pa rin tayo. Dito, pwede kang mag taym pers para gumalaw at huminga. Pwede ditong mag-nap at matulog. Basta PROPER POSTURE!!!
Not On The Proper Seat - Madalas yung mga nasa standing e nandito din. Eto yung mga nagttrip to Jerusalem at nakikipagSOS sa kabilang dulo ng classroom sa tabi ng basurahan.

Mahirap ang trabaho ng tagalista. Kapag may naisulat ka na pangalan e magmamakaawa yun sa'yo at syempre makukunsensya ka. Pipigain ng mga kaklase mo ang isang gramo ng kunsensyang pinakatatagu-tago mo sa kaluluwa mo. Para madali, sabihin mo na buburahin mo yung pangalan nila kapag hindi na sila umulit. At yung mga kaaway mo naman tingnan mong maigi yung paa nila! Nakasampay sa kabilang upuan. Ayan! Bumawi ka na! May dahilan ka na para ilista sila. Pero beware! Mamaya after class babawian ka din nila. Dumating na si ma'am, pinasa mo ang listahan, madaming napagalitan, madami ka na ding kagalitan.

Hmmm. Ayus na gawain yan. Try niyo. Magpauso kayo. Tingnan natin kung sisikat. XD

Ayan. Wala na akong maisip na iba. Magandang sumunod sa rules. Lalo na kapag ang tagalista at block holder e yung kaaway mo. Kapag hindi ka sumunod e patay ka! Bababa ang grade mo sa conduct at magbabayad ka after class. Sabi nga nung isa naming ininterview sa Students' Welfare And Formation Office ng university namin, ignorance of the law excuses no one. Kahit sa tunay na buhay e may mga ganyang mga rules din. Yung iba nga lang e indirect kung magsabi. Tulad nung mga pauso ng MMDA. WALANG TAWIRAN! NAKAMAMATAY! O 'di ba? Parang sinabi na pagtumawid ka e diretso langit na ang biyahe mo. Pero kahit may mga pang Shake, Rattle, and Roll na mga signs na ganyan e madami pa ring hindi sumusunod. Tawid dito, tawid doon. Simpleng batas na kahit bata e kayang intindihin. Simpleng batas na pag matanda, hindi kayang sundin.

Yung mga tagahuli naman na iba, wala pang violation e nanghuhuli na. Para daw may pang almusal. Yung binayad mo e siguradong maliligaw ng landas. Didiretso kasi yun sa bulsa nila. Para daw organized. Tapos pag uwi nila sa bahay sasabihin nila, "Ay! Nakalimutan kong i-report tong nahuli ko, 'di ko naibigay yung pera. 'Di bale na, akin na lang to." Ayus! Nakatulog sila ng malinis ang kunsensya!

Minsan, kailangan din nating sumunod sa batas. At minsan, kailangan din nating maging tapat sa tungkulin natin. 'Wag kang kabado sa nililista mong noisy. Sila dapat ang kabahan kay ma'am mamaya. Kapag inaway ka after class. Sumbong mo kay ma'am. Tapos makikita mo na lang ako. Sumisigaw. Sumbungero! Sumbungero! Belat! Wala ka pala e! XP

O ayan. Tapos na. Wala na akong maisip na sabihin e. Sana okay naman tong blog ko ngayon. Gagayahin ko na lang yung ending ng YesYesShow. Bigla na lang mawawala.

The Golden Rule

Do not do unto others what you would not want them to do unto you.

May natanggap akong message noong isang araw. 'Eto yung laman.

I saw these blogs on twitter from Koreans. I remember what one of the Koreans said "Have you heard the news? The monkey island Philippines is flooded. I hope the rain will never stop to drown those monkeys". All of them are laughing! Another retard Korean said "they will all die because monkeys can't swim!" then laughed.

Ayan. Galit ka na ba? Kung hindi, ok. Kung oo, calm down, wag kang magpanic. Una, 'di naman lahat ng forwarded message e totoo, madalas e trip lang tulad nung mga message na "pass this or you will have a kulugo on your pwet" at "send this to 15 people or else you will be a pig". Pangalawa, alam naman nating hindi totoo yan. Bakit? Unggoy ka ba? Hindi 'di ba? So, kalma lang muna. Inom ng tubig, tapos basahin mo ulit 'to. Isa pang dahilan, ('eto may kinalaman na sa golden rule) ang ibang pinoy, ganyan din naman ang ginagawa.

Experience Grip:

Noong high school ako, merong student sa lower section na iba ang lahi. 'Di siya "in" sa klase nila. Pinagtitripan lagi ng mga boys dahil nga sa lahi niya. Ang lahi niya e yung madalas nakikitang nakamotor tapos madaming pera at listahan. Mabait naman siya, yun nga lang, iba kasi ang kultura niya sa atin kaya sa ibang tao e weird siya. Pilipino siya, pilipino din yung nang-aapi. So ayan, magkababayan na 'di pa magkasundo. Paano pa kaya kung sa ibang bansa na? Walang pinagkaiba yan.

Lumalabas na pareho lang din ang ilang pinoy sa ilang koreano na naglagay ng mga bagay na yun (Kung totoo man yun) at wala tayong karapatan na magalit sa kanila.

Nga pala, may nakalagay pa sa dulo ng message:

Pass this message.
Send as many as you can.
Koreans in our country doesn't deserve our hospitality.

Sana naman e walang gumawa nito. Although koreano daw ang may pakana nito, iilan lang yun at hindi naman buong lahi nila ang dapat idamay. Napakawar freak naman ng nagsend nito. Let's learn to forgive and forget. (Kasi nga 'di naman siguradong may ganitong blog talaga.)

Okay, nasabi ko na ang gusto kong ibahagi sa inyo. All in all, 'wag atayong magpapaniwala sa mga message sa atin lalo na kung forwarded lang. Tingnan muna natin ang sarili natin bago tayo magcomment sa kung ano mang mga bagay na nangyayari. Lastly, don't do unto others what you would not want them to do unto you.

(Nakikisimpatya po ako sa mga nasalanta ng bagyo at namatayan.)

(Isa pa, happy birthday kay Judy!)

Story Behind Our History

*All of the informations stated here were just a part of our history class and is not 100% accurate and proven.*

Wala na akong maikwento sa inyo at medyo busy din ako kaya mga bagay tungkol sa history class ko ngayong first semester. Bakit history? ('Di man halata) pero isa sa mga trip kong subjects ang history. Dito ko kasi nalalaman kung anong nangyari noong 'di pa ako buhay at sikat.

Ang history, hindi lang yan sa nakalipast, kung hindi lahat ng mga nangyari at nangyayari e pasasaan ba't mapapasama din yan sa history. 'Di lang sila Lapu-Lapu ang nasa history. Pati lolo ko, mo, at niya e kasama dun kaya nga lang di sila nabanggit sa libro dahil 'di naman sila bayani tulad ko.

First meeting namin sa history, alam ko nang sakitin ang teacher ko. May dalang tissue, bottled water, strepsils, salonpas, vicks, insulin, face mask, jacket, ambulansya, paracetamol, cobra, samurai, C2, at injection. (Nilagyan ko na ng linya para 'di na makabiktima ng mga t*nga yung statement ko.)

Una niyang sinabi sa amin e, "Ohoo! Ohoo! Good Ehem! Afternoon everyone! Ehmm. Ehmm.". (Halata bang wala siyang kahit na anong sakit?) In-explain naman niya sa amin na may hika daw siya at bago ang klase namin e galing siya sa kabilang room kung saan chalk ang gamit. (Eew! Poor! Duh! Chalk lang ang gamit nila!) At doon daw siya nabiktima ng hika. Syempre kailangan ng reaction kaya sabay sabay kaming nag-Aaaahh OK.

Normal na teacher siya. (Normal='Di nagkaklase kapag 1st day.) Ang ginawa lang niya e nagkwento siya. At madami akong napulot sa kanya. Here are some info na napulot ko. (The informations here aren't 100% accurate kaya 'wag kayong maniwala ng todo dahil baka maireklamo ako ng 'di oras.)

Ferdinand Magellan

Ang name niya talaga e Fernao Magalhaes. 'Di lang daw mabigkas ng mga amerikanong historians kaya ginawang Fernando Magallanes and later on Ferdinand Magellan.

Kalipu Lako

Sino siya? Kilala niyo na 'di ba? Si Lapu-Lapu. 'Di din daw mabigkas ng mga amerikano kaya tinawag siyang Lapu-Lapu. Later may ikukwento pa akong mas matindi about him.

Lapu-Lapu VS. Magellan

Sabi ng iba, posibleng wala daw talagang Lapu-Lapu na nabuhay sa mundo. Wala daw nakitang kasulatan tungkol sa kanya. Nabanggit lang siya sa record ni Antonio De Pigafetta. (Historian ni Magellan. Siya yung parang walking diary ng mga kastila.) Pwede naman daw kasing namatay si Magellan sa sakit pero para gumanda ang istorya e nilagyan ng kwento ni Pigafetta ang buhay niya at kunwari e namatay siya sa kamay ni Lapu-Lapu.

Isang kwento pa tungkol dito. 'Etong kwentong 'to naman yung medyo tanggap ng masa.

Ang Spain dati e merong mga kingdoms. Aragon, Castille, and the likes. Hindi daw tama na kastila ang tawag sa mga nanakop sa atin. Ang tama e espanyol dahil ang mga kastila e kasama lang sa Kingdom of Castille. Gets? Si Magellan, taga-Portugal siya. So paano naman siya nangapitbahay sa mga taga-Spain? 'Eto ang dahilan. (According to our substitute teacher.) Si Magellan e gustong patunayan na bilog ang mundo at dadaan daw siya sa kanluran para makarating sa Spice Island. Sinabi niya ito sa hari ng Portugal na dati niyang kababata. Yung haring 'yun e medyo asar kay Magellan kasi lagi siyang natatalbugan nito sa mga gawain nila kaya hindi niya pinansin ang panukala nito. (In short, nagtanim siya ng galit.)

Hindi tinanggap si Magellan. E sayang naman ang effort niya kaya nilubos na niya. Pumunta siya sa kabila. (Balimbing siya!) Sinabi niya ang ideya niya doon. Sinong magtitiwala sa kanya e kalaban nila yung pinanggalingan niya 'di ba? Pero later on, tinanggap siya at pinaglakbay bilang leader ng limang barko namely; Concepcion, Victoria, Santiago, San Antonio, and Trinidad.

Teka guys, nakalimutan ko i-explain, bakit nga ba sila naghanap pa ng bagong daanan e mas madali naman kung diresto Asia na sila? Nasakop kasi ang Holy Land at sinara ang daan dito. E sakop dun yung Silk Route na daan ng mga travellers papuntang Asia. Kaya ayun, sarado na yung daan kaya in need sila para maglakbay dagat.

Back to the story. Umalis na sila Magellan. Bago pa lang makarating sa Pacific Ocean e "nabakla" yung San Antonio kaya bumalik agad. (Fast forward ng story ha! Medyo kapos ako sa oras e, madami pa akong lalaruin gagawin.) Nasira na din yung Santiago. Yung Victoria ang leader ng mga barko, dun nakasakay si Magellan. Sa paglalakbay nila, kasama nila si Enrique. Nabili siya ni Magellan sa Malacca and he serves as their translator. O ayan! 'Di niyo lang napansin pero nakarating na sila sa Pilipinas.

Nakarating sila sa Limasawa at doon naganap ang unang misa sa Pilipinas. Biniyagan nila si Rajah Humabon at pinangalanang Carlos na kapareho sa hari nila noong mga panahong 'yun. Yung asawa naman niya, naging Juana ang name. Katulad ng mother ni King Charles. (Haring Carlos sa tagalog!) Dineclare nila si Humabon na leader sa buong lugar nila nang hindi nila nalalaman na may mas mataas pa sa kanya. (Si Lapu-Lapu!) Mas mataas si Lapu-Lapu sa kanya dahil ang asawa niya e pamangkin lang ni Lapu-Lapu.

Sinabihan na lahat ng tao sa lugar nila, dapat magpaconvert na. Pero 'di pumayag si Lapu-Lapu. E 'di susugurin na sana sila ng mga kababayan nila. Pero payabang si Magellan na nagsabing sila na daw bahala. (May nakarinig pa na sabi daw niya e, "Watch! Nagflanax yata ako!" at "Sit back and enjoy.")

E 'di pumayag naman yung mga katutubo. Madaling araw pa lang, e ready-to-attack na sila Magellan pero nagyabang pa siya lalo dahil hinintay pa niyang mag-umaga. Dahil dito, naging handa na din sila Lapu-Lapu. Ayan! Labanan na! Napansin ng mga katutuboi na si Magellan ang leader kaya siya ang sinugod. Yung 3 na barko nila Magellan e walang kwenta. Low-tide kasi nung sumugod sila kaya supot lahat ng bala ng kanyon nila. 'Di kasi makadaong yung mga barko nila.

Tapos ang laban!

Patay si Magellan!

(Rhyming 'di ba?)

Plano ng mga espanyol na bilhin yung bangkay ni Magellan pero 'di pumayag si Lapu-Lapu kasi "remembrance" daw niya 'yun. Si Enrique naman e nagpapaparty na kasi ang usapan nila ni Magellan, kapag namatay siya, malaya na si Enrique. Pinaniniwalaan pa na Pinoy si Enrique dahil pag dating pa lang nila sa 'Pinas e nakikipagchikahan na siya sa mga katutubo. Sinabi na niya sa mga katutubo ang pakay nila sa mga ito kaya nagplano ng massacre ang mga tribo.

Nagpasimula sila ng kasiyahan at inimbitahan ang mga natirang mananakop. Yung mga kinutuban e bumaba na mula sa bundok patungo sa barko nila. Sabi nila e habang bumababa sila, naririnig na daw nila ang mga sigaw ng mga kasamahan nila sa taas. (Kinakatay na! t*nga kasi! Nakipaginuman sa kalaban!)

Ayan! Naglayag na ulit sila. Remaining ships: 3 girls. Victoria, Concepcion, Trinidad. On the way to Spice Island e nasira yung Concepcion kaya nilipat sa magkahiwalay na barko yung mga sakay nito. Nakarating sila sa Spice Island, nakakuha ng mga spice at pabalik na sa Spain. Yung Victoria, dumaan na sa "dating daan" (Yung tipikal na daanan nila noong lumang panahon!) tapos yung Trinidad naman e tumuloy sa daan na gusto ni Magellan. Bale, all in all, Trinidad lang ang naka-ikot sa mundo. Si Sebastian Del Cano (Not sure of the spelling ang leader nila. At pagdating daw nila e paluhod silang pumunta sa simbahan. You know why? Dahil out of (more or less) 265 na tao na pinadala, 18 lang sila na natirang buhay. Lupet ng tadhana 'no?

Ayan! 'Yan ang kwento ko. Sana nag-enjoy kayo! Comment naman d'yan!

Ako Mismo

Astig 'yung commercial ng "Ako Mismo". Bukod sa maganda si Maxene Magalona (Primary na dahilan kung bakit gusto ko 'yun.), madami silang sinabi na kailangan ng bansa para umunlad. Pagkakaisa, pagiging tapat sa gawain, pagiging mabuti sa kapwa, kawalan ng corruption, at blah blah blah. (Sana pala kinabisado ko 'no?)

Binisita ko 'yung site ng "Ako Mismo". May message 'dun na parang intro sa site. Medyo nagustuhan ko 'yung mga nakalagay 'dun.

Ang pinakamalaking problema ng Pilipinas ay hindi kahirapan, katiwalian, o kawalan ng kapayapaan kundi ang pagwawalang bahala ng mamamayan. Simulan mo ang pagkilos tungo sa muling pagbangon ng Pilipinas. Maliit man o malaki, ikaw mismo ang magsabi kung ano ang gagawin mo.

Pagkatapos nyan, lalabas 'yung picture ni Ely Buendia tapos ilalagay mo sa gilid "Ako mismo ___________.".

Sabi ng "manager" ko, siya daw mismo 'eh lilinisin ang ilog Pasig. (Kayanin kaya niya 'yun magisa? Samahan ko kaya siya? 'Wag na lang siguro, hahanap na lang ako ng mas madaling gawain.)

Kung para saan 'yung commercial, ewan ko. Pero maganda naman siya. (Si Maxene!) Gusto ko 'yung part ni Chris Tiu, "Ako mismo, mamahalin ang mga lasalista.". Ibig niyang sabihin 'eh inspite of the rivalry (Ayan na! English!) between Ateneo (his school) and La Salle 'eh handa daw siyang maging friendly sa kanila.

Ako, ewan ko kung anong magagawa ko para sa Pilipinas. (Kung sa sarili ko nga 'di ko alam 'eh, sa Pilipinas pa kaya?) Pero lahat tayo dapat kumilos para sa bansa natin. Dapat tayong magkaisa para umunlad ang Pilipinas. (Kahit konti lang.) Lahat tayo may responsibilidad.

Kaya ikaw, ano mismo ang gagawin mo?

(Maisama kaya ako 'dun sa commercial 'nun?)

Long Live Philippines

Mukha bang seryoso 'yung title? (Sana naman oo.) Ang Pilipinas ay isang arkipelago na binubuo ng 7,107 islands. According to my "very reliable source" (Wikipedia) tayo daw ang 12th sa may pinakamalaking populasyon sa buong mundo. (Oh 'di ba? Sipag nila mommy at daddy?) Pang-47th naman daw tayo kung national economy ang pag-uusapan. (Kung 'di kaya corrupt yung iba dyan, pang-ilan kaya tayo?)

333years tayong naging kolonya ng Spain. Tapos nakibakbakan din tayo sa U.S. at Japan. (Kung tutuusin 'eh siguro hybrid na tayo ng apat na lahi.) Mahirap ang naging buhay ng mga Pilipino noon dahil nga "bang" dito at "boom" naman doon ang laging nagaganap. Araw at gabi o kahit siguro sa madaling araw.

Magiting ang mga pinoy. Kahit noong hinarap nila yung unang batch ng mga kalaban na pinamumunuan ni Magellan at bolo lang ang gamit nila 'eh nanalo pa sila. (Namatay nga lang ang bidang si Lapu-Lapu.) Madami tayong naging mga bayani. Andres Bonifacio, Jose Rizal, Emilio Jacinto, Emilio Aguinaldo, Marcelo H. del Pilar, at kahit 'yung mga katutubo na hindi lang nakalista ang pangalan at hindi nakalibing sa libingan ng mga bayani.

Habang ginagawa ko 'to 'eh hawak ko yung November 2008 issue ng isang magazine na nakita ko dito sa bahay. (Kumikidlat noong isang araw, mag-isa ako kaya takot ako manood dahil baka nga tamaan ako. Binasa ko na lang yung magazine.) May mga parts dito about Philippines. Yung isa 'eh tungkol sa kagitingan ng mga Igorot. Dati daw kasi 'eh sila yung parang ginawang "spy" ng mga Amerikano para i-penetrate (Ftw! English 'yon oh!) ang base ng mga Japanese. Nag-huhubo pa sila tatang para lang makapag-camouflague sa kadiliman ng gabi. (Buti madilim, walang nakakita sa "swords" nila.) Sila din ang nagsasabi sa mga Amerikano para lumiko sa mga daanan kapag nakasakay sa tangke dahil 'di pa yata uso ang nightvision na mga gadgets at ang mga katutubo lang ang nakakaalam ng mga shortcuts.

Merong part na naghagis ng granada yung mga kontrabida dun sa Igorot na soldiers pero naunahan nila na barilin yung mga 'yon. (Hanep, saved by the bell sila.) Naging sugatan sila manong at syempre nabigyan ng award para sa ginawa nilang kagitingan. (Bakit sila binigyan ng award? Dahil ba sa tapang nila, o dahil nasugatan sila at nakaligtas?)

Ngayon, wala nang Spaniads, Americans, at Japanese na sasakop sa atin. Pero meron pang kalaban. Yung mga makakati ang kamay na tao. Sabik sa pera. (Pwede na ba akong tumakbo na Mayor?)

'Di ako ganoon katanda para pangaralan sila at ipaunawa sa inyo kung anong meron sa kanila. Pero dahil sa kanila hindi pa rin bumabangon ang 'Pinas. Bagsak pa rin ang mga tao dito. Madaming naghihirap, walang makain, walang bahay, walang pera, at yung iba 'eh walang underwear.

Eleksyon pa lang dayaan na. May mga nagsasabi na kahit yung botohan kung sino ang magiging presidente ng KKK 'eh nagkadayaan din daw. At kasabwat daw si Emilio Aguinaldo sa pagkamatay ni Andres Bonifacio dahil nga sa ibang paniniwala nito. Sana lang hindi totoo ang mga ganitong mga bagay. Kahit bayani 'eh nagpapatayan pa.

Kung meron man na makakabasa nito na tatakbo para sa eleksyon. Isipin mo muna kung ano ang dahilan kung bakit ka tatakbo. (Bakit 'di ka na lang maglakad?) Dahil ba sa pera? Sa mga oportunidad na dala ng gobyerno? O dahil sisikat ng biglaan ang buong angkan mo? Sana 'eh wala dyan ang sagot mo. Sana ang sagot mo 'eh gusto kong maglingkod. (Try mo MMDA.)

Ayan. Seryosong usapan na nabahiran ng kalokohan. Tatapusin ko na muna dito 'to. Sana ma-enjoy niyo 'to peeps.

(P.S. Pwede na ba akong history teacher? Mayor? Presidente? MMDA? Bayani? O bagong kritiko ni PGMA?)